Toen Gaudí het in 1883 overnam, behield hij enkele gotische fundamenten, maar herzag hij het bouwwerk drastisch door een Modernisme (Catalaanse Art Nouveau) lens. Dit was een regionale beweging die traditioneel vakmanschap combineerde met gedurfde experimenten. In de Sagrada Familia komt dit tot uiting in de organische vormen, vloeiende lijnen en symbolische versieringen die zijn geïnspireerd door de natuur, geometrie en christelijke mystiek. De kolommen in het middenschip vertakken zich bijvoorbeeld als bomen en ondersteunen het plafond in een ontwerp dat meer weg heeft van een baldakijn dan van traditionele stenen gewelven.