Wewnątrz kaplic katedry w Barcelonie znajduje się wiele gotyckich obrazów tworzących ołtarze. Niektórzy godni uwagi artyści zaangażowani w projekt to Guerau Gener, Gabriel Alemany, Bernat Martorell, Lluis Borrassà, by wymienić tylko kilku. Jednym z takich arcydzieł jest "Ołtarz Przemienienia" autorstwa Bernata Martorella. Spektakl przedstawia serię obrazów, w tym Chrystusa na krucyfiksie w otoczeniu swoich wyznawców, a także jego zmartwychwstanie. W muzeum katedry znajduje się również wspaniała kolekcja obrazów artystów takich jak Jaume Huguet, Pere Destorrents i Bartolomé Bermejo, który stworzył arcydzieło "Pietà", potężne dzieło przedstawiające Maryję trzymającą ciało Chrystusa po jego ukrzyżowaniu.

Krzesła lub chór znajdują się w samym sercu katedry i pochodzą z XIV i XV wieku. Na oparciach siedzeń znajdują się wizerunki Zakonu Złotego Runa z XVI wieku, tworzące herb. Kolejną atrakcją chóru jest ambona lub wysokie krzesło stworzone w latach 1394-1499 przez Pere Canglada i Maties Bonafė wraz z Johnem Lambertem i Anthonym Claperósem. Szczytowe daszki wokół chóru zostały stworzone przez Kassela i Michaela Lochnera, obu godnych pochwały artystów swoich czasów. Wreszcie zauważysz retrochór, który jest zamknięty marmurowymi ścianami. Na murach znajdują się płaskorzeźby autorstwa Bartolomė Ordóñez i Pedro Villara.

Okna witrażowe w katedrze mają 3 panele, gdzie centralny panel przedstawia wizerunek jednej głównej postaci, podczas gdy panele boczne zawierają geometryczne wzory symbolizujące królewskie rody miasta, anioły itp. Okna można podzielić na 4 okresy. Najwcześniejszy z lat 1317-1334 przedstawia postać biskupa Ponca de Gualby wraz z krzyżem świętym i świętą Eulalią. Drugi okres przypada na około 1400 rok, co obrazuje Święty Andrzej w otoczeniu innych znaczących osób tamtych czasów. Trzeci okres pochodzi z XV wieku i tworzy najważniejsze okno przedstawiające Świętego Michała i Noli me tangere. Wreszcie mamy okna z XIX i XX wieku, tworzące część ścian bocznych i fasady.

Jedną z głównych atrakcji katedry jest wspaniała Kustodia. Wykonany jest w całości ze złota i srebra i ozdobiony klejnotami, które zostały ofiarowane jako symbol oddania. Od połowy XV wieku kustodia spoczywa na tronie króla Marcina, który służy jako jej podstawa. Uważa się, że tron ten został przekazany kościołowi jako darowizna przez samego króla Marcina w XIV wieku.

W sumie wewnątrz katedry znajduje się 215 kluczy do skarbców, pochodzących z XIV i XV wieku. Po renowacji w 1970 roku odkryto, że klucze są polichromowane. Klucze sklepienia nawy głównej zawierają wiele symboli, w tym ukrzyżowanego Chrystusa z Dziewicą i św. Janem u boku, św. Eulalię z herbem Blance z Neapolu oraz Dziewicę Miłosierdzia w płaszczu w otoczeniu papieża, króla, kardynała i innych. Jeden z kluczy znalezionych w krypcie świętej Eulalii przedstawia Dziewicę z Dzieckiem.

Ołtarz ma 3 metry długości i opiera się na 2 kapitelach. Za ołtarzem znajdziesz duży obraz Krzyża otoczony przez 6 aniołów, wyrzeźbiony przez Frederica Marésa.

Pod ołtarzem głównym znajduje się krypta świętej Eulalii, zbudowana na początku XIV wieku przez słynnego architekta Jaume Fabré.

Zbudowany w latach 1390-1519 za czasów biskupa Raymonda d'Escales. Stalle, pinakle i zadaszenia są w wyjątkowym stylu katalońskiego gotyku.

Krużganek składa się z 4 galerii z ostrołukowymi łukami i filarami. Na filarach łuków wyrzeźbiono sceny ze Starego Testamentu i legendy o Świętym Krzyżu, podczas gdy zworniki przedstawiają sceny z Nowego Testamentu.

Zakrystia z 3 pokojami powstała w wyniku rozbudowy, która miała miejsce w 1408 i 1502 roku. Zakrystia jest również miejscem, w którym odprawiane są msze za zmarłych i gdzie wierni są obsługiwani.

Nad ołtarzem kaplicy świętego Rajmunda z Penyafort znajdziesz gotycki nagrobek przedstawiający sceny z jego życia. Natomiast pod ołtarzem znajduje się grobowiec przedstawiający leżącą postać świętej wraz z grobowcem z klasztoru świętej Katarzyny.

To, co kiedyś było miejscem, w którym znajdowała się kuchnia dla ubogich, jest teraz eleganckim muzeum w barcelońskiej katedrze. Wewnątrz muzeum znajdziesz szereg zbiorów z XI wieku.

Kaplica Świętej Łucji została zbudowana w latach 1257-1268 w stylu późnoromańskim. Pierwotnie był poświęcony Świętym Dziewicom, ale od 1296 roku jest poświęcony wyłącznie Świętej Łucji, znanej jako obrończyni wzroku.

Obok kaplicy Świętej Łucji znajduje się kapitularz barcelońskiej katedry, zbudowany w XVII wieku. Jest to prostokątna przestrzeń przykryta sklepieniem kolebkowym z lunetami, do której można dostać się przez Krużganek.

Fasada katedry w Barcelonie została zbudowana przez architekta José Oriola Mestresa, pod kierunkiem Manuela Girony. Ukończenie budowy zajęło prawie 3 lata, od 1887 do 1890 roku.

Gdy dotrzesz na szczyt, zobaczysz dwie dzwonnice, dwie pinakle, cimborio zwieńczone Świętym Krzyżem, Krużganek i niezapomniane panoramiczne widoki na Barcelonę.

Przez około 500 lat Drzwi Świętego Ivo były głównym wejściem do katedry w Barcelonie, znajdującym się pod jedną z dzwonnic. Są to najstarsze drzwi w katedrze, pochodzące z 1298 roku.

Zbudowana w 1407 roku kaplica Najświętszego Sakramentu lub Najświętszego Chrystusa z Lepanto to prostokątna przestrzeń przykryta dużym sklepieniem gwiaździstym. W centrum znajduje się zwornik wyrzeźbiony przez Joana Claperósa w 1454 roku, przedstawiający Zesłanie Ducha Świętego. Wewnątrz kaplicy znajduje się barokowy grobowiec świętego Olegariusza i grobowiec świętego Chrystusa z Lepanto.