Antoni Gaudi'nin Sagrada Familia'sı: Hayatının en büyük eserinin ardındaki hikaye

Gaudi'nin ünlü bir sözü vardır: "Hiçbir şey icat edilmez, çünkü önce doğaya yazılmıştır." Doğanın Tanrı'nın en iyi mimarı olduğuna inanıyordu ve bir orman gölgesini taklit ederek tavanı desteklemek üzere ağaç dalları gibi ayrılan sütunlar oluşturmak için deniz kabuklarının spirallerini ve arı kovanlarının bal peteği yapısını inceledi. Vitray pencerelerdeki doğal ışık oyunları bile yaprakların arasından süzülen güneş ışığı hissini uyandırmak için tasarlanmıştır.

Bu sadece bir biyomimikri değil, eylem halindeki bir teolojiydi. Gaudi son derece dindardı ve doğal dünyayı ilahi olanın bir yansıması olarak görüyordu. Her matematiksel eğri ve organik şekil onun için ruhani bir jestti. Bu nedenle Bazilikanın düzeni Hıristiyan kozmolojisini yansıtmaktadır; üç ana cephe İsa'nın doğumunu, tutkusunu ve zaferini, 12 çan kulesi 12 havariyi ve uzun merkezi kuleler İsa, Meryem ve dört Evangelisti temsil etmektedir.

Gaudi yapı mühendisliği konusunda resmi bir eğitim almamış olsa da, içgüdüsel bir matematikçiydi. Estetik harikalar yaratırken pratik sorunları çözmek için karmaşık geometriyi kullandı. Kemerleri ve gerilimi simüle etmek için ip ve ağırlıklarla yerçekimine dayalı asılı modeller inşa etti. Modeli baş aşağı çevirdiğinizde ideal yük taşıyıcı yapı ortaya çıkar. Bilgisayar yok - sadece fizik ve vizyoner bir zihin.