Kiedy Gaudí przejął pałac w 1883 roku, zachował pewne gotyckie fundamenty, ale radykalnie zmienił wygląd budowli poprzez pryzmat modernizmu (katalońskiej secesji). Był to regionalny ruch łączący tradycyjne rzemiosło z odważnymi eksperymentami. W Sagrada Família przejawia się to w organicznych formach, płynnych liniach i symbolicznych ornamentach inspirowanych naturą, geometrią i chrześcijańskim mistycyzmem. Na przykład, kolumny w nawie głównej rozgałęziają się jak drzewa, wspierając sufit w konstrukcji, która bardziej przypomina leśny baldachim niż tradycyjne kamienne sklepienie.