Przyjrzyj się z bliska temu, co znajduje się wewnątrz Sagrada Familia

Gdy wejdziesz do nawy głównej, zostaniesz otoczony przez las wysokich kamiennych kolumn, które wznoszą się wysoko do sklepienia - każda z nich jest arcydziełem inżynierii i symboliki. Gaudí zaprojektował te kolumny tak, aby przypominały pnie i gałęzie drzew, tworząc iluzję, że sufit powyżej jest liściastym baldachimem.

Rozgałęziająca się konstrukcja jest nie tylko piękna, to strukturalny geniusz. Kolumny te rozchodzą się w hiperboloidalne sklepienia, zmniejszając potrzebę stosowania przypór i wpuszczając światło z góry. Wizja Gaudiego była jasna: chciał, aby wierni czuli się, jakby spacerowali po Bożym stworzeniu, a nie tylko podziwiali je z daleka.

Gaudí ściśle współpracował z artystą witraży Joanem Vila-Grau, aby stworzyć paletę kolorów, która odpowiadałaby naturalnej drodze słońca.

Po wschodniej stronie poranne oświetlenie przenika przez chłodne błękity i zielenie, przywołując spokój narodzin i wczesnego życia Chrystusa. Na zachodzie popołudniowe światło słoneczne zalewa ogniste czerwienie, pomarańcze i żółcie, odzwierciedlając mękę i ofiarę Chrystusa.

To przemyślane użycie koloru zamienia naturalne oświetlenie w emocjonalną wycieczkę. Wraz z ruchem niedz zmienia się atmosfera, od cichej i spokojnej o poranku, do odważnej i dramatycznej wieczorem.

W centrum absydy i bezpośrednio nad kryptą znajduje się ołtarz, którego sufit jest wyższy niż reszta absydy, aby podkreślić jego boskość. Zgodnie z tradycją, nad ołtarzem znajduje się baldachim, znany również jako Baldachim.

Ma kształt sześciokąta z siedmioma krawędziami, które reprezentują siedem darów Ducha Świętego. Pięćdziesiąt wiszących świateł oświetla jego obręcz baldachimu, a na jego obrzeżach znajdziesz winorośl i pszenicę, które są symbolami Eucharystii. Znajdziesz również Modlitwę Chwały zapisaną na wstążce przymocowanej wokół baldachimu.

Wyraźnie widoczny z wejścia do Chwały, Ojciec Przedwieczny jest reprezentowany przez świecący złoty trójkąt, otoczony wewnątrz dużej kopuły w kształcie hiperboloidy, która wznosi się wysoko nad prezbiterium - jest to obszar, w którym kapłani gromadzą się podczas mszy. Tuż pod tą kopułą, zawieszoną nad głównym ołtarzem, zobaczysz dramatyczny krucyfiks przedstawiający Chrystusa na krzyżu, wiszący pod baldachimem z rzeźbionych winorośli i pszenicy.

To pionowe ustawienie - ziemia poniżej, Chrystus w centrum i Bóg powyżej - odzwierciedla wizję Gaudiego kościoła jako ścieżki między ludzkością a boskością.

Brązowe Drzwi Chwały zostały zaprojektowane przez kontrowersyjnego rzeźbiarza Josepa Marię Subirachsa. Będące częścią niedokończonej Fasady Chwały, Drzwi Chwały mają wypisaną modlitwę Pańską w ponad 50 różnych językach. Modlitwa Pańska została ułożona przypadkowo, a w wyniku zbiegu okoliczności klamka drzwi ma również wpisane litery "A" i "G", odnoszące się do inicjałów Antoniego Gaudiego.

Fasada Chwały, po ukończeniu, będzie funkcjonować jako główne wejście do Bazyliki.

Budowa Bazyliki, podobnie jak większości kościołów, byłaby niekompletna bez instrumentu. W tym przypadku organy byłyby obsługiwane przez 8000 piszczałek, aby móc słuchać akustyki z każdego zakamarka Bazyliki.

Organy są obecnie w trakcie budowy, ale są skonstruowane w taki sposób, aby na każdym instrumencie można było grać indywidualnie, a także w harmonii. Bazylika naprawdę toruje drogę dla niezrównanych wycieczek religijnych.

Gaudí zaprojektował sufit wykorzystując hiperboloidy, elipsoidy i sklepienia gwiaździste - naturalne formy geometryczne, które rozpraszają i odbijają światło. Zamiast ciężkich kamiennych łuków zobaczysz kwiatowe sklepienia, które wydają się kwitnąć nad głową, wsparte na rozgałęzionych kolumnach, które naśladują pnie drzew. Rezultat? Nieważka, przypominająca las przestrzeń, w której oświetlenie tańczy na każdej powierzchni.

W kluczowych miejscach sufity zdobią mozaiki z błyszczących złotych, niebieskich i białych płytek, zwłaszcza w pobliżu nawy głównej i ołtarza. Mozaiki te odbijają naturalne oświetlenie, tworząc iluzję migoczących nad nimi gwiazd. Gdy niedz porusza się, odbicia również, dodając połyskującą, niemal na żywo jakość do sufitu.

Podczas gdy większość odwiedzających przyciąga wzrok wysokimi witrażowymi oknami, nie zapomnij spojrzeć w górę na rozetowe okna umieszczone wysoko nad fasadami. W sumie są trzy, każdy odpowiadający głównemu wejściu, a każdy z nich jest pełen kolorów i symboliki.

Gaudí zaprojektował te różane okna tak, aby przypominały naturalne spirale i kosmiczne formy, odzwierciedlając galaktyki, wybuchy słońca i kwitnące kwiaty. Ich skomplikowane geometryczne wzory przyciągają wzrok do środka, podobnie jak mandala, zachęcając do cichej refleksji.

Nawa jest bijącym sercem bazyliki. Jego przestronna konstrukcja była zamierzona, Gaudí chciał, aby odwiedzający czuli się swobodnie poruszając się, myśląc i oddając cześć.

Stąd roztacza się panoramiczny widok na strzelisty las kolumn, świecące witraże i sklepione sufity. Stań na środku, obróć się powoli i zauważ, że nie ma dwóch takich samych widoków, Gaudí celowo unikał prostych linii, aby stworzyć organiczną asymetrię.

Znajdująca się za ołtarzem absyda jest miejscem, w którym odbywa się chór i rytuały liturgiczne. Jest to półokrągła struktura z kopułą, jest zazwyczaj częścią katedry, w której znajduje się ołtarz. Gaudi zadbał o to, by absyda bazyliki była lekka i otwarta, i zaprojektował ją w taki sposób, by wpadało do niej naturalne światło z zewnątrz.

Za nim znajduje się siedem promieniście rozchodzących się kaplic, z których każda poświęcona jest jednemu ze świętych i reprezentuje siedem darów Ducha Świętego. Nie przegap rzeźbionego tronu biskupiego i krętych spiralnych schodów, które Gaudí dyskretnie schował w rogach.

W krypcie, w której znajduje się grobowiec Gaudiego, mieści się kaplica, w której regularnie odprawiane są msze. Znajduje się ona pod absydą i można się do niej dostać schodami. Krypta jest zwieńczona dużym sklepieniem, które jest ozdobione wizerunkiem Zwiastowania Maryi.

Wewnątrz Sagrada Familia znajdują się cztery kaplice, z których każda ma swojego własnego dedykowanego: Dziewica z Karmelu, w której pochowany jest Gaudí; Jezus Chrystus; Dziewica z Montserrat; i Ukrzyżowany Chrystus, w którym znajduje się grób Josepa Maríi Bocabelli. Podłoga krypty ozdobiona jest rzymską mozaiką, przedstawiającą kłosy pszenicy i winorośli. Krypta jest chroniona przez obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Na wystawie znajdują się modele, wykresy i projekty przedstawiające plany Gaudiego dotyczące budowy. Podczas gdy wiele z jego oryginalnych projektów zostało spalonych lub zniszczonych podczas hiszpańskiej wojny domowej, plany, które zostały poskładane lub uratowane, są teraz dostępne do publicznego oglądania.

Podczas gdy wszystkie rzeźby na murach Bazyliki były niegdyś wykonywane ręcznie, dziś do pomocy w jej budowie zaangażowano komputery i maszyny. Odwiedzający mogą obserwować, jak architekci pracują nad ukończeniem niedokończonej katedry Gaudiego.