Wat is er te zien in het Wax Museum Barcelona?
1/8
Zodra je door de deuren aan La Rambla stapt, verandert de sfeer meteen: een grote trap, donkere gangen, thematische decors, en een rondleiding die meer om foto’s draait dan om rustig rondkijken in een galerie. De openingsscène en de interieurs van de oude bank geven het meer sfeer dan een doorsnee wassenbeeldenmuseum met beroemdheden.
Dat verschil komt door wat het eigenlijk is: een 19e-eeuws bankgebouw dat in 1973 werd omgebouwd tot een wassenbeeldenmuseum en vervolgens in 2020 grondig is opgeknapt. De zalen nemen je mee langs lokale iconen, sportsterren, wetenschap, film en een kluisachtige overval-scène, allemaal in een vlot, selfie-vriendelijk tempo.
Het resultaat is luchtig, specifiek plezier. Je gaat naar huis met een fotogalerij vol gelikte, ietwat belachelijke foto’s, en het bijzondere plezier om popcultuur te ontdekken in een historische bank vlak bij de haven. Sla het maar over als je op zoek bent naar een museum met serieuze kunst of als je elke betaalde attractie nodig hebt om een halve dag te vullen.
De rondleiding begint met een korte zintuiglijke kennismaking die je een beeld geeft van Barcelona, voordat je de zalen binnenstapt. Het is een van de meest indrukwekkende momenten van het museum, dus loop de eerste paar minuten niet zomaar voorbij.
Kijk net zo vaak omhoog als opzij. De bewaard gebleven trap, de plafonds en de oude bankgebouwconstructie geven het museum echt karakter, en dat is precies waarom dit anders aanvoelt dan zo’n doorsnee wassenbeeldenmuseum.
Een van de slimste manieren om het verleden van het gebouw te benutten: een themadecor in de oude kluisruimte. Dit is een plek waar het altijd druk is, dus je krijgt betere foto’s als je er vroeg op uit gaat.
Dit is de belangrijkste selfie-zone, met muziek en tv-persoonlijkheden die hier staan opgesteld voor snelle fotomomentjes. Als je groep van de celebritycultuur houdt, kun je erop rekenen dat je hier langer blijft hangen dan je van plan was.
Messi reageert misschien wel het snelst, maar het gaat om het totaalplaatje. In deze kamers kom je Picasso, Dalí, Cervantes, Hawking en Curie tegen, waardoor het bezoek veel meer te bieden heeft dan alleen maar beroemdheden spotten.
Deze delen voegen tactiele en omgevingselementen toe, die het ritme van de ‘pose-and-move’-galerijen doorbreken. Gezinnen met kinderen blijven hier meestal langer hangen dan volwassenen die alleen even snel het museum bezoeken.
De verlichting wordt gedimd en de sfeer verandert in de volgende kamers. Ze zijn niet zo extreem, maar nerveuze kinderen willen misschien snel doorlopen in plaats van bij elk figuur even stil te staan.
Hoewel het technisch gezien meer naast de deur ligt dan erin, is deze sprookjesachtige bosbar een van de dingen die veel bezoekers het meest bijblijven. Bewaar het maar voor na het museum, dan voelt het korte bezoek wat completer aan.
Reken op 45–60 minuten voor het museum zelf, of 75–90 minuten als je met kinderen op pad bent, veel foto’s wilt maken of daarna nog iets wilt drinken bij El Bosc de les Fades. Volwassenen die stevig doorlopen, kunnen het in minder dan een uur halen.
Probeer het eerste uur na openingstijd of de laatste 90 minuten van de dag te kiezen, want dan zijn de drukte bij de foto-standen makkelijker te hanteren. Sprint niet zomaar langs de openingsscène of de trap. Loop vanaf daar rustig door de historische kamers, de gewelfde ruimte, de zones met beroemdheden en vervolgens de donkerdere fantasiegedeelten, en bewaar de bar voor het laatst.
Wat je echt niet mag missen: de openingsscène met de lift, de grote trap, de oude kluis en de set in de stijl van Money Heist, en de belangrijkste fotokamers met popcultuurthema’s. Optioneel: de onderdelen over wetenschap, de ruimte en de oceaan, die zo’n 10–15 minuten extra duren en vooral bij kinderen goed in de smaak vallen.
La Rambla ligt er vlak voor de deur, en het Columbusmonument, de rand van de Gotische wijk en Port Vell passen allemaal prima in je route, zowel voor als na het museum. Als je nog zo’n 45–60 minuten over hebt, kun je dit het beste combineren met een wandeling door het zuid-centrale deel van Barcelona, in plaats van er een apart uitstapje van te maken.
Een cursus die je in je eigen tempo kunt volgen, past hier meestal beter. Het standaardbezoek is bedoeld om rond te slenteren, even te poseren en weer verder te gaan als een zaal je niet aanspreekt. Rondleidingen zijn handiger voor groepen die een uitleg willen over de ontstaansgeschiedenis en de scenografie van het gebouw. Als je vooral op zoek bent naar een leuke bezienswaardigheid voor binnen waar je mooie foto’s kunt maken, dan is een bezoek op je eigen tempo voldoende.
Het Wax Museum Barcelona is gevestigd in een voormalig bankgebouw uit de 19e eeuw, en het werkt zo goed omdat het gebouw al de helft van het verhaal vertelt nog voordat je ook maar één figuur hebt opgemerkt. De trap bij de ingang zorgt ervoor dat je wat langzamer gaat lopen, de gewelfde ruimtes zorgen voor een natuurlijke theatrale spanning en door de donkere gangen voelt het museum meer aan als een geënsceneerde wandeling dan als een gewone galerij. De verbouwing die Enrique Alarcón in 1973 uitvoerde, speelde juist in op die sfeer in plaats van de oude structuur te verbergen. De renovatie van 2020 heeft het contrast nog verder versterkt door helderdere decors uit de popcultuur en een paar meeslepende momenten in het historische kader te verwerken. Wat je vooral moet opmerken zijn de overgangen: eerst formele historische kamers, dan ineens een thematische scenografie, en vervolgens de oude gewelfde ruimte die verandert in een van de mooiste fotolocaties van het museum.
Het gebouw zelf is tussen 1867 en 1873 gebouwd als hoofdkantoor van een bank aan de Passatge de la Banca. In 1973 werd het een wassenbeeldenmuseum dankzij een verbouwing door architect en scenograaf Enrique Alarcón, wiens theaterachtergrond de sfeervolle, decorachtige uitstraling van de attractie verklaart.
Bij een standaardbezoek zie je maar één kant van de locatie. Het museum organiseert ook aparte activiteiten buiten de reguliere openingstijden, zoals paranormale rondleidingen en mentalism-evenementen, waardoor de sfeer verandert van een plek voor familiefoto’s naar een avondje uit voor volwassenen. Dat is belangrijk, want de donkere gangen en de ouderwetse banksfeer van het gebouw komen heel anders over als de daggasten eenmaal weg zijn. Als je de sfeer wel leuk vindt, maar liever iets hebt dat minder op kinderen is gericht, dan zijn deze speciale evenementen het duidelijkste teken dat het museum flexibeler is dan de naam ‘wasfigurenmuseum’ in eerste instantie doet vermoeden.
Meestal wel, ja. Tickets met versnelde toegang Hiermee kun je vooral de kassa omzeilen en direct binnenkomen tijdens het tijdvak dat je hebt gereserveerd, wat vooral belangrijk is op drukke dagen op La Rambla. Dat betekent niet dat je meteen naar binnen kunt zonder te hoeven wachten.
Nee. El Bosc de les Fades ligt naast het museum en past goed bij je bezoek, maar drankjes moet je daar meestal apart betalen, tenzij bij een speciaal evenement of arrangement uitdrukkelijk anders wordt vermeld.
Ja, en dat is een groot deel van de aantrekkingskracht. Je mag gerust wat foto’s en filmpjes maken, maar statieven en grote apparatuur die de doorgang belemmeren zijn niet toegestaan, dus zorg dat je alles uit de hand of met je telefoon kunt vastleggen.
Niet helemaal. Het grootste deel van de route is bereikbaar met de lift, maar er zijn nog 2 plekken die niet aangepast zijn voor rolstoelgebruikers. Je kunt het het beste omschrijven als grotendeels toegankelijk in plaats van helemaal zonder trappen.
Drassanes op metrolijn L3 is de dichtstbijzijnde halte, op ongeveer 3 minuten lopen. Vanaf de cruisehaven is het een makkie om na de Portbus nog even door te lopen naar het Columbusmonument aan het einde van La Rambla.
Allebei. Je ziet er zowel Spaanse en Catalaanse verwijzingen als internationale namen uit de muziek, film, sport en wetenschap, dus het museum is niet alleen afhankelijk van lokale kennis om begrijpelijk te zijn.
Niet met het gewone dagkaartje. De standaardtoegang is een bezoek overdag waarbij je op eigen houtje rondloopt; buiten de openingstijden kun je alleen binnenkomen via aparte speciale evenementen, zoals paranormale avonden of mentalisme-sessies, als die op het programma staan.
Ja. Kinderwagens zijn toegestaan, en bij de ingang is er een parkeerplaats voor kinderwagens als je die liever niet door alle kamers mee wilt nemen. Grotere spullen kun je tijdens je bezoek in een betaalde opslagruimte zetten.
Tickets met versnelde toegang tot Wax Museum Barcelona
Het Wasmuseum van Barcelona is gevestigd in het voormalige hoofdkantoor van de Bank van Barcelona, waardoor het een 19e-eeuws neoklassiek gebouw is in plaats van een speciaal voor dit doel ontworpen museuminterieur.
De attractie opende in 1973 voor het eerst zijn deuren als wassenbeeldenmuseum en is daarmee al heel lang een vast onderdeel van het toeristische aanbod van Barcelona.
Het museum zet meeslepende overgangsruimtes zoals de Passatge del temps in de schijnwerpers, zodat de route niet beperkt blijft tot statische figuren.
