- Rzeczywiste imię: Escala de l’Enteniment, czyli Schody Porozumienia
- Nazwa potoczna: Schody do nieba
- Wykonawca: Josep Maria Subirachs
- Utworzono: 1976–77
- Wysokość: 8,7 metra
- Struktura: Osiem kamiennych form ułożonych spiralnie, rosnących ku górze
- Co one przedstawiają: Kamień, ogień, roślina, zwierzę, człowiek, niebo, anioł, Bóg
- Lokalizacja: Plaça dels Apòstols, niedaleko klasztoru w Montserrat
- Dasz radę się na to wspiąć? Nie. Wspinanie się na pomnik jest zabronione
- Czy potrzebny jest osobny bilet? Nie trzeba mieć specjalnego biletu na „Stairway to Heaven”
Wizyta przy „Schodach do nieba” w Montserrat
„Stairway to Heaven” – Montserrat w pigułce
Co warto wiedzieć przed wizytą przy „Schodach do Nieba” na Montserrat
- Nazwa w mediach społecznościowych to nie prawdziwe imię. „Stairway to Heaven” to popularna nazwa. Subirachs nazwał to dzieło Escala de l’Enteniment, nawiązując do „drabiny” Ramona Llulla, czyli hierarchii zrozumienia.
- Jest tu osiem poziomów symbolicznych, a nie osiem schodów, po których można chodzić. Przeczytaj je w kolejności: kamień → ogień → roślina → zwierzę → człowiek → niebo → anioł → Bóg. Ta sekwencja celowo przechodzi od najbardziej materialnej formy istnienia w stronę duchowej.
- Przyjrzyj się uważnie samej górze. Niższe formy są nieregularne, podczas gdy najwyższy element, symbolizujący Boga, przybiera kształt regularnej sześcianu. Ta zmiana geometrii to część pomysłu, a nie jakaś wada konstrukcyjna.
- Nie planuj odtwarzać starych zdjęć z serii „wspinaczka w niebo”. Wspinanie się na rzeźbę jest surowo zabronione, a pomnik jest teraz ogrodzony. Zrób zdjęcie zza barierki.
- Nie znajduje się tuż obok bazyliki. Rzeźba stoi na Plaça dels Apòstols, po stronie kompleksu klasztornego , gdzie znajduje się wjazd i Parking. Zarezerwuj sobie trochę czasu na spacer, zamiast próbować wcisnąć go w ostatnie dwie minuty przed odjazdem Transportem.
- Nie musisz się tu zbytnio rozpisywać, ale pośpiech mija się z celem. Wystarczy około 10–15 minut, żeby obejść pomnik, znaleźć tablicę pamiątkową, rozszyfrować osiem etapów i zrobić zdjęcia. Jeśli zamierzasz przejść się tam i z powrotem z głównego obszaru świątyni, zaplanuj w swoim planie podróży około 20–30 minut.
- Najciekawsze zdjęcie to niekoniecznie to, które od razu rzuca się w oczy. Na zdjęciu z przodu rzeźba wygląda jak ułożone jeden na drugim bloki. Odsuń się na bok, a zobaczysz spiralę. To właśnie ten zwrot akcji sprawia, że sterta kamieni staje się drabiną myśli.
- W Barcelonie kryje się coś, co wszyscy mają na oku. Subirachs stworzył pomnik w Montserrat w 1976 roku. Dziesięć lat później przyjął to ogromne zlecenie na wykonanie rzeźb na fasadzie Męki Pańskiej w Sagrada Família. W sumie pracował przy tej bazylice przez jakieś 20 lat.
Nazwa to pierwsza tajemnica: tak naprawdę to nie jest „Stairway to Heaven”
„Stairway to Heaven” to kawałek niesamowicie dramatyczny.
To też jest trochę mylące.
Katalońska nazwa tego dzieła, Escala de l’Enteniment, znacznie lepiej da się przetłumaczyć jako Schody zrozumienia albo Drabina zrozumienia.
Pomysł wywodzi się ze świata filozofii Ramona Llulla, średniowiecznego myśliciela, pisarza, teologa i mistyka z Majorki. Llull opierał się na hierarchicznej „drabinie istot”, w której różne poziomy istnienia można było uporządkować, zaczynając od prostszych, materialnych form, a kończąc na rzeczywistości duchowej i w końcu na Bogu.
Właśnie dlatego na tej rzeźbie nie ma postaci ludzkiej, która w dramatyczny sposób wznosiłaby się ku chmurom.
To nie jest potrzebne.
To ty się wznosisz, ale ten ruch odbywa się w twojej głowie.
Przeczytaj „Stairway” od dołu do góry
Kamień | Pedra
Wszystko zaczyna się od czegoś niemal uparcie prostego.
Kamień.
Żadnego ruchu. Brak wzrostu. Nie ma sensu. Nie zastanawiałem się nad tym.
To też idealny pierwszy etap dla Montserrat, gdzie sam krajobraz zdominowany jest przez ogromne masywy skał konglomeratowych.
Zanim rzeźba skłoni cię do refleksji nad życiem czy niebem, zaczyna się od materii.
Znaczenie historyczne i kulturowe „Schodów do nieba”
Josep Maria Subirachs stworzył Escala de l’Enteniment w latach 1976–77 jako pomnik Ramona Llulla. Dzieło powstało na zlecenie Rady Prowincji Barcelony i stało się pierwszym rzeźbiarskim hołdem Subirachsa dla tego średniowiecznego myśliciela.
Nie chodzi tu tak naprawdę o wiek. W porównaniu z klasztorem, którego udokumentowana historia sięga prawie tysiąca lat wstecz, rzeźba z lat 70. jest praktycznie nowa.
Jego znaczenie polega na tym, że tworzy pomost.
Montserrat to miejsce głęboko religijne, ale też centrum związane z kulturą, literaturą, sztuką, muzyką i historią myśli katalońskiej. „The Stairway” ujawnia tę szerszą tożsamość.
Nie przedstawia to żadnego świętego.
Przedstawia to pomysł.
I robi to w jeden z najbardziej fizycznych sposobów, jakie można sobie wyobrazić.
Osiem ogromnych kawałków kamienia.
Często zadawane pytania dotyczące utworu „Stairway to Heaven” z Montserrat
To rzeźba o wysokości 8,7 metra autorstwa Josepa Marii Subirachsa. Jej prawdziwa nazwa to „Escala de l’Enteniment”, czyli „Schody Porozumienia”, i przedstawia hierarchię istnienia Ramona Llulla.
Jego osiem poziomów symbolizuje kamień, ogień, roślinę, zwierzę, człowieka, niebo, anioła i Boga – to droga w górę, od świata materialnego ku światu duchowemu.
Nie. Wspinanie się na pomnik jest zabronione, a rzeźba jest ogrodzona.
Kataloński rzeźbiarz Josep Maria Subirachs stworzył ją w latach 1976–77 jako pomnik Ramona Llulla.
Tak. W 1986 roku Subirachs podjął się wykonania rzeźb na Fasadzie Męki Pańskiej w Sagrada Família i pracował przy tej bazylice przez około dwie dekady.
W obecnej ofercie Montserrat nie ma osobnego biletu na „Stairway to Heaven”. Wybierz bilet w zależności od klasztoru, Czarnej Madonny, Transportu, chóru, wycieczki z przewodnikiem lub innych atrakcji, na które masz ochotę.
Samo wykonanie rzeźby zajmuje około 10–15 minut. Zarezerwuj sobie około 20–30 minut, jeśli idziesz pieszo z centralnej części sanktuarium, robisz zdjęcia i zwiedzasz Plaça dels Apòstols.
