Fakty o Park Güell, które każdy odwiedzający Barcelonę powinien znać

Trudno w to uwierzyć, ale Park Güell pierwotnie miał być eleganckim projektem mieszkaniowym. Eusebi Güell zatrudnił Gaudiego w 1900 roku do zaprojektowania społeczności na wzgórzu dla elity Barcelony. Fantazyjne domy, widoki na ogrody i świeże powietrze - to wszystko składało się na dzielnicę marzeń. Jednak do 1914 r. projekt upadł - wybudowano tylko dwa domy. Zamiast rezydencji mamy więc mozaiki i pomniki. Osiedle stało się parkiem publicznym w 1926 roku, a reszta to kolorowa, zakręcona historia.

Gaudí nie tylko inspirował się naturą - praktycznie z nią współpracował. Park Güell został zaprojektowany tak, aby podążać za krzywiznami zbocza wzgórza, współpracując z krajobrazem, a nie przeciwko niemu. Od krętych ścieżek po faliste ławki, wszystko naśladuje naturalne formy, takie jak pnie drzew, muszle i skaliste jaskinie. To nie tylko architektura, to natura wyobrażona na nowo w mozaice.

Park Güell zawdzięcza swoją nazwę Eusebiemu Güellowi, katalońskiemu arystokracie, bliskiemu przyjacielowi Gaudiego i człowiekowi stojącemu za oryginalnym projektem mieszkaniowym. Zainspirowany brytyjskimi miastami-ogrodami, Güell chciał mieć w Barcelonie stylową, wypełnioną naturą posiadłość. Chociaż marzenie o nieruchomościach nie spełniło się, jego imię i wizja żyją na żywo w jednym z najbardziej kultowych parków w mieście.

W 1906 roku Gaudí wprowadził się do jednego z dwóch domów pokazowych w parku, zgodnie z sugestią nikogo innego jak Eusebiego Güella. Ale oto zwrot akcji: dom nie został nawet zaprojektowany przez Gaudiego! W rzeczywistości było to dzieło jego współpracownika, Francesca Berenguera. Gaudí mieszkał tam z rodziną i starszym ojcem aż do swojej śmierci w 1926 roku. Dziś jest to muzeum poświęcone jego życiu - mówimy o pełnym kręgu.