- Pierwotnie wymarzony jako prywatny obszar mieszkalny dla elity Barcelony, Park Güell jest miejscem, w którym Antoni Gaudí puścił wodze fantazji, zmieniając zbocze wzgórza w surrealistyczne połączenie natury, sztuki i architektury.
- Jego zamiłowanie do naturalnych form przejawia się w zadaszonych chodnikach, galeriach i łukowatych przejściach, które wydają się wyrastać prosto ze śródziemnomorskiego wzgórza.
- Obecnie wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, Park Güell zamienił prywatny luksus na publiczny cud - i dziś codziennie zachwyca tysiące odwiedzających swoim bajkowym urokiem i mozaikową magią.
Od nieudanego projektu mieszkaniowego do miejsca światowego dziedzictwa - oto historia Park Güell
Park Güell to nie tylko jedna z największych atrakcji Barcelony - to kreatywny plac zabaw Gaudiego, w którym wędrują mozaikowe stworzenia, a ogrody mienią się kolorami. Od marzycielskiej architektury po liściaste kryjówki, to miejsce ma wszystko. Chcesz poznać historię Park Güell w Barcelonie i dowiedzieć się, co sprawia, że jest to jedno z najbardziej kultowych miejsc w mieście? W drogę!
O historii Park Güell
Początki Park Güell
Na początku lat 1900, podczas gdy większość Hiszpanii borykała się z problemami gospodarczymi, klasa wyższa Barcelony przeżywała rozkwit. Rosnąca fala katalońskiego nacjonalizmu *** wywołała odrodzenie lokalnej kultury i tradycji, czyniąc rodzimych artystów i architektów gwiazdami chwili. Wejdź na Modernisme*- odważne, piękne podejście Katalonii do modernizmu, które wkrótce stało się ostatecznym symbolem zarówno prestiżu, jak i patriotyzmu.
Arystokraci zaczęli chwytać Modernisme jak dobre wino, a jednym z takich mecenasów był Eusebi Güell. Po raz pierwszy zauważył Antoni Gaudí's talent na Wystawie Powszechnej w Paryżu w 1878 r. ** , gdzie Gaudí zaprojektował spektakl dla sklepu z rękawiczkami. Będąc pod wrażeniem, Güell trzymał młodego architekta blisko siebie - a w 1900 roku przekazał mu wymarzone zadanie: przekształcenie surowej posiadłości o nazwie Bare Mountain w ekskluzywny raj mieszkalny dla elity Barcelony. Zainspirowany brytyjskimi przedmieściami z ogrodami, projekt został okazale nazwany *Park Güell***. A reszta, jak to mówią, to historia pokryta mozaiką.
Oś czasu historii Park Güell
- 1900: Rozpoczyna się budowa Parku Güell, planowanego jako wysokiej klasy osiedle mieszkaniowe przez Eusebiego Güella i zaprojektowanego przez Antoniego Gaudíego.
- 1900-1914: Gaudí poświęcił Park Güell znaczną ilość czasu i energii, eksperymentując ze swoim charakterystycznym organicznym stylem.
- 1914: Z powodu słabej sprzedaży projekt mieszkaniowy zostaje porzucony. Park Güell staje się prywatnym ogrodem, otwartym dla publiczności na specjalne wydarzenia.
- 1918: Zmarł Eusebi Güell.
- 1922: Rodzina Güell oferuje Park Güell Radzie Miasta, która przyjmuje ofertę.
- 1926: Park Güell zostaje oficjalnie otwarty dla publiczności jako park miejski.
- 1963: Dom Gaudiego na terenie parku został przekształcony w Muzeum Domu Gaudiego.
- 1969: Park Güell został uznany za zabytek historyczno-artystyczny o znaczeniu krajowym.
- 1984: Park Güell został uznany za Obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Wyjaśnienie historii Park Güell
Budowa Park Güell
- Budowa Parku Güell rozpoczęła się w październiku 1900 r. od wyrównania nierównego zbocza wzgórza. W 1903 r. kluczowe elementy **** były już gotowe: pawilony wejściowe, wielkie schody, poczekalnie, ogrodzenia zewnętrzne, wiadukty, część esplanady i system odwadniający.
- W 1902 roku Marti Trias i Domènech stał się pierwszym nabywcą parku **** , kupując działkę i zatrudniając architekta Juli Batllevell do budowy swojej willi.
- Niedługo potem, Josep Pardo i Casanovas zbudował dom spektakl, mając nadzieję oczarować innych nabywców, zaprojektowany przez prawą rękę Gaudiego, Francesca Berenguera.
- Do 1906 r., Gaudí sam, za sugestią Güella, wprowadził się do parku, wraz z rodziną i ojcem. Fakty? Dom, w którym mieszkał na żywo, nie był nawet jego własnym projektem - on również był dziełem Berenguera.
- W 1907 roku Güell dołączył do partii, osiedlając się w Casa Larrard. Do tego czasu Hala Hipostylowa ** była już gotowa, a na głównym placu zaczęły odbywać się imprezy. Kultowa ławka wyłożona kafelkami** kręcąca się wokół placu? Nastąpiło to w 1914 roku, nadając ostateczny szlif jednemu z najbardziej magicznych miejsc w Barcelonie.
Osiedle mieszkaniowe do parku publicznego
- Pomimo całej swojej kreatywności, projekt mieszkaniowy Park Güell nie powiódł się z wielu powodów. Działki były sprzedawane na podstawie starych umów emfiteutycznych (pomyśl o prawnym drobnym druczku, z którym nikt nie chciał mieć do czynienia).
- Dodając do tego odległe położenie parku i brak odpowiedniego transportu, marzenie o luksusowej posiadłości szybko straciło swój blask.
- Do 1914 r. plan został oficjalnie zarzucony. Z 60 planowanych domów, tylko dwa kiedykolwiek wyszły poza plany. Nieudany projekt mieszkaniowy po cichu przekształcił się w prywatny ogród, w którym Opiekun wycieczki organizował spotkania towarzyskie.
- Po śmierci Güella w 1918 roku, jego potomkowie przekazali posiadłość Radzie Miasta ** . W 1926 r., w tym samym roku, w którym zmarł Gaudí, park został otwarty dla publiczności jako park miejski**.
- Od tego momentu Park Güell zyskał nowe życie: dom rodzinny Güell stał się szkołą publiczną, obszar w pobliżu wejścia przekształcił się w przedszkole, a w 1963 roku dawna rezydencja Gaudiego została otwarta jako Muzeum Domu Gaudiego.
- W 1969 roku park został uznany za dziedzictwo artystyczne,, a w 1984 roku zyskał światową sławę, gdy Obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Często zadawane pytania dotyczące historii Park Güell
Park Güell został zbudowany w latach 1900-1914.
Park Güell został zaprojektowany przez Antoniego Gaudiego na zlecenie Eusebiego Güella.
Park Güell znajduje się na Wzgórzu Karmel w Katalonii. Jego adres to 08024 Barcelona, Hiszpania.
Park Güell to ogromny park publiczny z pięknymi elementami architektonicznymi zaprojektowanymi przez Antoniego Gaudiego. Te elementy architektoniczne płynnie łączą się z naturą, dzięki czemu jest to świetne miejsce do relaksu, tak samo jak miejsce do zwiedzania.
W 1906 roku Gaudí wraz z rodziną przeprowadził się do Parku Güell, a rok później Güell wprowadził się do znajdującego się w parku domu Larrard. Obaj mężczyźni mieszkali tu na żywo aż do śmierci, odpowiednio w 1926 i 1918 roku.
Projekt mieszkaniowy został porzucony, ponieważ nie było nabywców ze względu na wykorzystanie starych empetrójek, ekskluzywny charakter projektu, a także brak odpowiedniego transportu.
Park Güell został otwarty dla publiczności jako ogród miejski w 1926 roku.
UNESCO ogłosiło Park Güell obiektem dziedzictwa kulturowego w 1984 roku, jako część "Dzieł Gaudiego", serii siedmiu atrakcji stworzonych przez Gaudiego.
Więcej informacji
Informacje o Park Güell
Rezerwuj teraz
Zaplanuj swoją wizytę w Park Güell
Rezerwuj teraz
